Exorcisme of compassie: SEIJO EN HAAR ZIEL

Exorcisme of compassie: SEIJO EN HAAR ZIEL

Toen ik begon met mediteren had ik als doel om een beter en een gelukkiger mens te worden. In mijn beleving had ik daarvoor een hele lange weg te gaan…. En ik was er van overtuigd dat ik dat ik daarvoor allerlei aspecten van mezelf moest gaan loslaten. Afzweren. Of uitdrijven. Zoiets.

Eigenlijk wilde ik ‘heel’ zijn. De methode die ik daarvoor had bedacht, was de volgende: ik zou allerlei aspecten van mezelf waar ik last van had, die andere mensen last bezorgden, die me niet bevielen – die zou ik opsporen en verlaten. Of transformeren. In ieder geval moesten die weg.

Ik kwam veel van zulke delen tegen.

Tot zover ging het goed.

Alleen het wegwerken ervan, dat lukte niet goed. Ik bleef stress tegenkomen en zenuwen. Ik bleef verlangen tegenkomen en jaloezie. Ik beleef luiheid, verveling en tegenzin opmerken. Boosheid en irritatie. En ga zo maar door.

Ik merkte ook dat het lastig was om dit tegen te komen. Vooral omdat ik er zo tegen aan het vechten was, en er zo’n afkeer van had. Het verzet maakte het nog veel vervelender.

Het mediteren zelf werd er ook vervelend door, onprettig, een worsteling. Totdat ik me realiseerde dat ik me het tegendeel van ’heel’, goed en gelukkig voelde – juist omdat ik zo aan het worstelen was, zo vol in het verzet zat. Hoe zou ik me heel kunnen voelen, wanneer ik allerlei stukken van mezelf probeerde te amputeren?

Welke delen van jezelf wil jij afknippen? En wat doet dat met hoe graag je mediteert? Wordt het mediteren daardoor een worsteling?

Een oud Chinees verhaal

Seijo was een klein meisje in het oude China. Ze speelde elke dag met hetzelfde vriendje: ze waren dol op elkaar en beloofden elkaar later, als ze groot zouden zijn, te trouwen.
De vader van Seijo had echter andere plannen. [Het was de gewoonte dat vaders bepaalden met wie hun dochter trouwden…] Hij was een zakenman en had een rijke man op het oog voor zijn dochter. Toen ze huwbaar was vertelde hij haar met wie ze moest trouwen.
Seijo en haar vriend waren ontroostbaar.
Hij besloot het dorp te ontvluchten zodat hij geen getuige hoefde te zijn van haar huwelijk. Midden in de nacht liep hij naar de rivier, om met een boot over te steken, en een leven op te bouwen ver weg.
Seijo vermoedde al zoiets en was in de nacht ook naar de rivier gegaan: ze had besloten met hem mee te gaan.
Ze gingen ver weg en begonnen een gezin in een provincie ver van hun geboortestreek.

Het was inmiddels jaren verder en Seijo was verscheurd, van verdriet over het gemis van haar familie en haar dorp, en van schuldgevoelens tegenover haar vader. Uiteindelijk besloten ze met hun gezin terug te gaan, en zich te verzoenen met haar vader, als hij daartoe bereid zou zijn.
Ze maakten de lange reis, staken de rivier over, en meerden aan.
Seijo bleef met de kinderen in de boot, terwijl haar man naar haar ouderlijk huis liep, om te kijken of haar vader haar zou willen zien.

Hij klopte op de deur, en daar stond de vader. Hij was verrast en blij hem te zien. “Hoe is het met je? Wat hebben we je lang niet gezien! We hebben ons al die tijd afgevraagd wat er van je geworden was!”

Seijo’s man was op zijn beurt verbaasd door deze ontvangst. Hij had toch de dochter van deze man meegenomen en het huwelijk doorkruist?
Hij zei, “We willen om vergiffenis vragen voor wat we u hebben aangedaan. Seijo en de kinderen zijn bij de rivier, en als u ons wil ontvangen haar ik haar op, zodat jullie het goed kunnen maken met elkaar.”
De mond van de vader viel open. “Waar heb jij het over? Sinds jij bent weggegaan is Seijo ziek, Zr is haar bed niet meer uitgekomen. Ze is een schim van zichzelf en verteerd door verdriet en gemis.”

Seijo’s man besloot haar te halen om haar vader te overtuigen dat ze echt was meegegaan. Als ze later bij het huis aankomen gaat de deur open.

Seijo die al die tijd eenzaam en verdrietig in bed had gelegen kwam naar buiten. Seijo die van de rivier kwam liep naar haar toe.

De beide Seijo’s omarmden elkaar, en op dat moment versmolten ze tot een stralend geheel.

Vraag:

Wie van de twee is de ware Seijo?

© 2019 Hende Bauer/Centrum voor Mindfulness Den Haag, alle rechten voorbehouden

ALS JE WILT KUN JE DIT ARTIKEL GEBRUIKEN IN EEN TIJDSCHRIFT, WEBPAGINA OF NIEUWSBRIEF als je deze tekst erbij zet met een werkende link naar de website: “Door Hende Bauer van het Centrum voor Mindfulness Den Haag, www.centrummindfulness.nl.”

Dit bericht is geplaatst in Blog. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.